Jak uwierzytelnić Cartier

O autentykacji Cartier

Cartier produkuje zegarki w szerokim zakresie cenowym — od podstawowego Ballon Bleu po haute horlogerie komplikacje Rotonde — co oznacza, że jakość podróbek bardzo różni się w zależności od docelowego modelu. Najczęściej fałszowane są Santos, Tank i Ballon Bleu. Autentykacja opiera się na czterech spójnych sygnałach fizycznych obecnych we wszystkich oryginalnych zegarkach Cartier, niezależnie od modelu czy epoki.

Kluczowe sygnały autentyczności

• Kaboszon szafiru na koronce. Każdy oryginalny zegarek Cartier ma niebieski kamień kaboszon osadzony w koronce. Oryginalne kaboszony mają głęboki niebieski kolor z wyraźnym połyskiem i są precyzyjnie osadzone, bez widocznego kleju ani szczeliny między kamieniem a metalem. Podróbki wykorzystują szkło, plastik lub niskiej jakości spinel, który w świetle wygląda matowo lub płasko, a osadzenie jest często lekko przesunięte względem osi.
• Sekretna sygnatura. Cartier umieszcza słowo "Cartier" jako mikrograwerunek wewnątrz rzymskiej cyfry na godzinie 7 (w "VII") w większości modeli zegarków. Sygnaturę tę celowo trudno dostrzec bez lupy i w podróbkach bywa ona nieobecna albo umieszczona nieprawidłowo. Ramię cyfry zawierające sygnaturę jest nieco szersze od pozostałych, aby pomieścić mikrotekst.
• Rzymskie cyfry na tarczy. W modelach Tank i Santos rzymskie cyfry są nakładanymi metalowymi indeksami — nie nadrukiem. Pod powiększeniem każda cyfra wystaje nieco ponad powierzchnię tarczy i rzuca delikatny cień. Nadrukowane cyfry leżące płasko na powierzchni tarczy są oznaką podróbki.
• Śruby lunety Santos. Zegarek Santos ma widoczne śruby na lunecie — to zamierzony element projektu nawiązujący do oryginalnego zegarka lotniczego z 1904 roku. W autentycznych egzemplarzach Santos wszystkie osiem śrub ma identyczny rozmiar, są zlicowane z powierzchnią lunety i precyzyjnie wyrównane. Niewyrównane lub różnej wielkości śruby wskazują na produkcję podrabianą.
• Mechanizm przez przeszklony dekiel. Wiele modeli Cartier wykorzystuje mechanizmy własnej produkcji (Cal. 1847 MC, Cal. 1904 MC) lub wykończone szwajcarskie ebauche. Wahnik jest grawerowany "Cartier" oraz oznaczeniem kalibru. Gładki wahnik bez jakiegokolwiek grawerunku wskazuje na mechanizm niebędący Cartier.
• Wykończenie koperty. Koperty Cartier łączą polerowane i szczotkowane powierzchnie w jednym egzemplarzu według określonego geometrycznego wzoru. Przejścia między strefami polerowanymi i szczotkowanymi powinny być ostre jak żyletka. Rozmyte przejścia lub jednolite wykończenie całej koperty świadczą o niskiej jakości wykonania, której nie spotyka się w oryginałach.

Numery seryjne i referencyjne

Numery seryjne Cartier sprzed 2009 roku są wyłącznie numeryczne; numery seryjne po 2010 roku są alfanumeryczne (sześć cyfr plus dwie litery, na przykład "XXXXXX XX"). Zarówno numer seryjny, jak i czterocyfrowy numer referencyjny są grawerowane na deklu — numer seryjny wzdłuż krawędzi, a numer referencyjny centralnie lub w pobliżu napisu marki. Oczekuje się ostrych, czystych linii graweru; płytkie lub rozmyte znaki wskazują albo na podróbkę, albo na mocno zużyty oryginalny numer seryjny (to drugie również jest sygnałem ostrzegawczym przy zmienionej proweniencji).

Częste sygnały ostrzegawcze podróbek

• Kaboszon na koronce ma widoczne płaskie krawędzie zamiast gładkiej, wypukłej powierzchni.
• Napis "Cartier" lub "Cartier Paris" na tarczy ma nieprawidłowe proporcje szeryfów albo zbyt wąskie kształty liter.
• Przeszklony dekiel zamontowany w modelu, który jest produkowany wyłącznie z pełnym deklem.
• Cyfry na kole daty w modelach bez komplikacji daty (podróbki czasem dodają nieprawidłowe elementy).